Gezellig Treinstation Haarlem, met Salsa

Haarlem heeft een Salsa club, in het treinstation. Niet erbij, maar ín het station! Heel gezellig! Een kort rapport van wat ik zag.

Dan sta je daar op het station te wachten op de trein, het is rond een uur of negen s’avonds, donker en dan valt je dat geluid op. Het is ritmisch, met een gezellige contrabas, en af en toe met schelle geluiden, een soort claxon.
Ik kijk rond en dan, recht voor me, aan de andere kant van het spoor, zie ik schaduwen bewegen: mensen, met armen omhoog en dicht tegen elkaar gedrukt achter de raampjes van wat vroeger een luxe wachtruimte was. Af en toe wordt het geluid luider als een deur open gaat. Het is een salsa club, ook bekend als Salsa Motion. Wat een goed idee zeg! Meer hiervan a.u.b.!

Project: de Goeie Buienradar

“Laat je inspireren door anderen” is de grondgedachte van goeiebuienradar.nl. De Goeie Buienradar is een website met ‘tweets’ van mensen met een goeie bui op de kaart van Nederland.

Ik ben niet echt een ochtendmens en heb altijd iets, of iemand nodig om op gang te komen. Een blik op de Goeie Buienradar brengt gelijk een glimlach op mijn gezicht.

Het concept van de Goeie Buienradar is eenvoudig: haal Nederlandse, vrolijke ‘tweets’ uit twitter en tover ze op een kaart. De uitvoering bleek net iets moeilijker dan gedacht, vandaar dat het even op zich liet wachten. Uiteindelijk was vooral het ‘op de kaart zetten’ en filteren van sarcasme en rare woorden de uitdaging.

We zoeken eerst naar tweets met woorden die bijna altijd positief zijn, zoals “lief”, “geweldig”, “blij” en dat soort dingen. Daarna is er vooral een technisch proces die de boel op de kaart zet.

Techniek

Uiteindelijk heb ik met wat kant en klare scripts, Yahoo Pipes, Google Maps, wat PHP, een beetje Javascript en CSS-magie de website gemaakt :-). Yahoo Pipes is overigens een erg onderschat informatie-filter-, combinatie- en transformatie-tool. Het is in essentie het ultieme ‘Mashup’ tool, waarmee je RSS-feeds, localisatiediensten en filtering kan combineren door een serie van virtuele pijpen door bewerkblokjes te leiden.

Natuurlijk werkt de Goeie Buienradar ook op de iPad zoals hierboven te zien is.

Laat van je horen!

Laat weten wat je ervan vindt via de Twitter account van de Goeie Buienradar of via de reacties bij dit bericht :-).

Project: Wall Seat

Project “Wall Seat” is mijn manier om twee problemen te tackelen: een flinke echo akoestiek in mijn woonkamer en een lege muur.

Wall seat, the project

Wall Seat is een collectie van 12 35cm vierkante houten panelen met daarop 3cm schuimrubber en daarover allemaal soorten bekleding, zoals wol, cashsmeer wol, nylon, meestal bedoeld voor zakenpakken.
De panelen zijn opgehangen met een zogenaamde “Franse wig” ophanging (“French cleat” in het Engels, ik kon geen goede vertaling vinden). Ik heb deze zelf gemaakt door een lat van 150cm in een hoek van 45 graden in de lengte door te zagen (met hulp van Robbert).

Het bekleden van de ‘zitjes’ heb ik gedaan met wat handige tips van een fijne schilderende dame.

Voor de mensen die het zich afvragen: Wall Seat is inderdaad een woordspeling, verwijzend naar ‘Wall street‘, waar veel van de aandelenhandel van de wereld gebeurt. Daarbij is elk ‘zitje’ bedekt met typische zakenpakken-stoffen inclusief het geijkte krijtstreepje.

Als je nu denkt: “Goh, ik zie hier en daar nog wat foutjes in de bekleding”, dan heb je gelijk. Dit was gelijk mijn vuurdoop voor het bekleden van hout, dus ik heb direct alle fouten gemaakt die je kan verzinnen. Wellicht dat ik hier en daar nog een verbetering maakt, maar voor nu is het wel goed.

 

Het plan voor 'wall seat'

Koninginnedag met Septeto Trio Los Dos

Dus, ik heb een vaste stek met Koninginnedag. Het is de Lindengracht in Amsterdam, want daar speelt Septeto (zevental in het Cubaans) Trio Los Dos, de Cubaanse muziekband waarin mijn collega Chiel ook in speelt (en niet zo’n klein beetje ook). Hieronder drie liedjes die ik gisteren opnam met mijn camera (hieronder de details)
Goed, dan nog even voor de camera nerds: Canon 550D en een Audio Technica Pro 24 (microfoon) in een Røde Spin.
 

 

 

gadget: de AeroPress espresso maker

Koffie, kwaliteit en eenvoud zijn de steekwoorden van de gadget van deze maand. Ik ga het hebben over de Aerobie AeroPress, dè manier om een echte espresso te maken zonder te vertrouwen op elektriciteit. Daarom is de AeroPress perfect voor ‘on the road’.

Ik ben groot geworden als een theedrinker, ten eerste omdat ik de kick van cafeïne als jong persoon niet nodig had (ik ben nog uit de tijd en regio waar we vertrouwde op slaap om fit te blijven, in plaats van RedBull en wat ze tegenwoordig allemaal nog meer verkopen om nog sneller diabeticus te worden). Nog veel belangrijker dan mijn -helaas tijdelijke- jeugdige energie was de smaak van de koffie die mijn moeder maakte. Het was meestal een slap oplosbakje, of -op zondag- een kopje roodband van de Utrechtse bonenbranders. Je leest het al: de smaak van koffie kon me toen niet bekoren.

Met de stap naar de grote stad en mijn eerste baantje werd ik met één klap het stoom- en koper-tijdperk ingeslingerd. Bij de sollicitatie werd het zaadje van mijn ‘perfecte koffie’ -verslaving gelegd. Ik keek mijn ogen uit toen mijn eerst PZ dame luid pratend over het lawaai van de live gemalen bonen mijn eerste kopje espresso uit het godenstof perste met een machine die zeker twee meter breed was. Het monster van Vibiemme had drie ‘pitten’ en een boiler en leidingen van puur koper. Elk ‘shot’ werd met een kracht van 15 bar door de koffie gejaagd, resulterende in een drankje waarvan je een week kon genieten, voor zowel energie als smaak.

Wow, even herstellen van die flashback. Je leest het al: ik was begiftigd en verwend met de perfecte koffie op het werk. Hoe kon ik -in de zes uur per week dat ik niet op het werk was- mijn dorst lessen met het hongerloon van mijn eerste baantje? Een echt espresso apparaat kostte al snel 300 gulden. Toen hoorde ik van de AeroPress. Het lijkt op een enorme injectie spuit waar koffie uit komt. Het stelt je instaat om heet water onder druk door koffie te jagen, resulterende in een kopje koffie met een echt crema laagje.

Het bereiden van de koffie is zo eenvoudig als iets wat niet moeilijk is. Kook water in een waterkoker, fluitketel, of op een kampvuur, het maakt niet uit. Haal de zuiger uit de AeroPress. In de plaats van de naald is er bij de AeroPress onderaan de cilinder een bakje met gaatjes waarop je een papieren koffiefilter doet, daarop schep je gemalen koffie, gevolgd door heet water. Daarna druk je met gematigde kracht de zuiger in de plastic cilinder, totdat al het water door het filter en de koffie is geperst. Heerlijke koffie (afhankelijk van de maling en de bonensoort) is het resultaat.

Leuke anekdote: De AeroPress is het enige koffie product in het assortiment van Aerobie; ze maken eigenlijk frisbees en jojo’s.