een interview: sara kolster bij t_visionarium open city

inside T_Visionarium OPEN CITY
Binnen in T_Visionarium OPEN CITY

Afgelopen vrijdag mocht ik bij de opening van de experimentele 3D installatie ‘T_Visionarium OPEN CITY‘ Sara Kolster inteviewen over het project

Sara Kolster is op dit project de projectleider en heeft een fantastische groep mensen, materiaal en techniek samengebracht. Luister snel naar het interview. Natuurlijk niet vergeten om zelf ook een kijkje te nemen!

Locatie: Zuiderkerk
Adres: Zuiderkerkhof 72, 1011 WB Amsterdam
Openingstijden:

  • 5 t/m 18 november: 10.00-21.00u
  • 19 t/m 22 november: 10.00-22.00u

Toegang gratis

SoundTransit geluidworkshop voor kinderen op De Paviljoens

Ik heb me afgelopen woensdag mogen uitsloven voor vijftien kinderen van 7 tot 12 jaar; echt ge-wel-dig! Het betrof een workshop over geluid (Hét geluid van Almere) en Sound Transit, georganiseerd door De Paviljoens, een museum in Almere. En ik was de geluidspecialist/ freak 🙂

 Geluidplezier bij De Paviljoens

Omdat er op De Paviljoens een aantal installaties over Sound Transit had staan, kwam de gedachte om hierover ook een workshop te maken voor kinderen uit de naschoolse opvang (het was immers woensdag).

Het uiteindelijke doel was om samen met alle kinderen opnames te maken van mooie geluiden in Almere. Dat lieten ze zich geen tweede keer vragen. We hebben onderandere opnames van knettersnoep in de monden van de kinderen, waterplezier bij het centraal station en nog veel meer. Luister op de ‘De Paviljoens pagina’ van Sound Transit naar de opnames van de kinderen. 

Sound Transit is een online kunstwerk, waar geluidartiesten over de hele wereld veldopnames (field recordings) toevoegen aan een globale collectie. Een bezoeker kan een auditieve reis maken. ‘Onderweg’ zijn geluiden van locaties op de route te horen, allen inzendingen van de geluidartiesten. Ze geven een bijzonder en persoonlijk beeld bij in de reis.

klok met muziek én kleding video??

Ik zal je eerlijk vertellen: Ik weet niet wat dit is, anders dan KONTSCHOPPEND GOED! Leuke muziek, fijne fullscreen film én een klok! Wat wilt een mensch nog meer.

Wacht even tot het balkje onderaan zich helemaal heeft gevuld. En als je volledig scherm video met dansende japanse meisjes wilt zien, klik dan op het filmpje. Tis gewoon grappig 🙂

Maar niet alleen grappig, maar ook een voorbeeld van een virale site. Vlot, geestig en leuk genoeg om met je vrienden te delen. De site heeft meer om dat te faciliteren, nette integratie code (zoals voor dit blog), archief van voorgaande seizoenen vernoemd naar kledingstukken… zou hier een Japans kledingmerk achter zitten? Best slim zo.

harder, better, faster, stronger

In een delirium lag ik in het oude huis in bed, nog ‘even’ youtube filmpjes kijken… En toen zag ik dit….

Dansende handen op de muziek van Daft Punk, electronica van eind jaren ’90 die een tijd terug nog wat stoere hits hadden in het dance cirquit. Eerst denk je: wat moeten die handen nu? een beetje dijnen, that’s it? en dan komt het .

Even verderop zie je een meisje … sjonges, meisjes … mooi hoor; dansen met een zelfde handigheid en zo mogelijk nog onvoorstelbaardere lenig- en soepelheid dansen op dezelfde muziek … het was een wedstrijd.

Overigens: Daft Punk: heel indrukwekkend life.

huilen om de vorm

Ik zit hier, slecht geslapen, met besognes over lekkende douchebakken, maar helder in geest. Ik heb iets gezien, iets gehoord iets gelezen en ik wil huilen. Zo maar, omdat het zo mooi is. Ook omdat het goed is, of omdat de maker het lukt om mij dat te laten denken.

Het gaat over The Pinky Show: een lief poesje met een fragiel zacht meisjesstemmetje, wat met linkse inslag verteld over politieke en sociale fenomenen in de Verenigde Staten van Amerika (die staten in het midden, er zijn er iets van 52 geloof ik).

Ik zag het per ongeluk door Sjors, een collega die een filmpje nodig had voor wat tests. Ik hoorde wat ze zei en raakte ontroerd. Ik werd zo -hoepla- op het verkeerde been gezet! Je ziet een lief simpel getekend strip poesje, met een klein meisjesstemmetje, het verteld in de ‘ik vorm’ en enigzins filosofisch, afvragend, onzeker. Maar later drong de inhoud van het verhaal tot me door. Het poesje is een intellectueel, een linkse intellectueel … een docent.

Wow.